Columns

Ik gun heel veel mensen de binnenbocht

Marcel Kampman

Misja Boonzaaijer

Marcel liep al langer rond met het gevoel dat hij meer lokaal moest doen. “Als ik naar mijn kinderen keek, vroeg ik me af waarom ik ze laat opgroeien in een omgeving die weinig te bieden lijkt te hebben. We moesten hoognodig laten zien dat we hier gave dingen doen. Niet voor applaus, maar voor inspiratie.” Enfin, Marcel nodigde Suzan uit. “Dat klikte. En ik kreeg er energie van. Ik wilde wat doen. Híer. Ik ben altijd buiten de regio dingen gaan doen. Daar was meer mogelijk. Wat van ver komt lijkt interessant. We zijn maar klein. Maar dat is nu heel grappig, want misschien er is ook een heleboel leuks hier.”

Ze vinkten stap 1 – kennismaken – af en gingen door naar de volgende ronde: ontdekken. “Als je weet dat er mensen zijn die regionaal dingen willen doen, dan verbind het heel makkelijk. Pas als je in gesprek raakt met mensen, ontdek je wat er allemaal gebeurt.” En dan doelt Marcel vooral op de extra curriculaire dingen. “Dat jij doet in je werk wat je doet, dat is allemaal hartstikke leuk. Maar waar jij je voor inzet, welke ideeën je hebt, daar krijg ik energie van. Dat is mijn motor.” En die motor van Marcel, die gaat hard. “Ik wil zorgen dat dingen goed worden. Alleen neem ik vaak de binnenbocht, en soms ook nog een beetje te scherp. Maar wat ik doe, wil ik alleen maar goed doen. Je moet verder durven gaan. Voorbij de mogelijkheden. Onmogelijke dingen realiseren. Dat kunnen we toch ook gewoon hier? Die stimulans wil ik geven. Ik gun heel veel mensen die binnenbocht naar mooie dingen.”

column kampman marcel